(Marc Chagall, Mainz)

Dit was een jaar waarin veel gebeurd is. Goed en kwaad. Zie de slang maar aan de linkerkant
van het paradijselijke stel! Wat in ‘de wereld’ en ons land zoal voorviel, noem ik nu niet
omdat je dat al weet, vaak beter dan ik…
Maar er is ook een persoonlijk stuk. Wij beleefden bijvoorbeeld het huwelijk van
(onze jongste dochter) Irene en Kevin op Levkas (Griekenland), tegenover het eiland Ithaka,
het ‘droomeiland’ van Odysseus in de mythologische vertelling.

                   Ithaka – natuurlijk in de verte!

Later dit jaar vierden we onze 40-jarige bruiloft. In de Bijbelse traditie is 40 jaar de tijd
van een volledig leven. En zo beleefden we het ook. Met alles erop en eraan.
In een uitvaartdienst in november werd ik geraakt door een tekst van Huub Oosterhuis
uit ‘150 Psalmen vrij’ die ik zo nooit hoorde. Ik neem hem graag mee naar het volgende jaar.
Een lied van de hoop.

Psalm 133
Alleen kan ook
met twee is beter
twee of drie
met twaalf
of zeven maal zeven
eendrachtig.

Je wast je piekharen hoofd
je haar wordt zacht
je wrijft de zalf erin
het druipt over je konen in je hals.

Zo voelt het, zijn met
velen, veilig –
dauw daalt neer
van hoog gebergte
in de morgenzon.
Je kent elkaar
je weet wie bij je hoort
gezegend ben je –
Zo voelt de nieuwe wereld
die komen zal.