Aandacht: gedicht

kunst

Kleine Antropologie

De mens – bedroefde blinde
Die soms plotseling zien kan maar niet
Weet of dat wat hij ziet
Bestaat en tastbaar is te vinden –

De mens – wantrouwige dove
die soms plotseling horen kan
maar die niet weet of hij dan
dat wat hij hoort moet geloven –

Probeert te leven
betwijfelt iets maar beseft niet wat –
is ongelukkig maar soms
even –
vergeet het dat.’

Uit: Ellen Warmond, Warmte, een woonplaats, Querido 1961

Gedicht in de Stille Week bij de aanslagen in Brussel:

Pasen

wat zeggen wij van pasen

met zoveel dood

en dodigheid

rondom

 

wij hebben niets te zeggen

er valt alleen te zingen

vanuit de diepste duisternis

lof van het licht

wij leven uit de dood

 

Riet van Haeringen

Uit: Horen, zien & zingen (Kampen 1992)

————————————————————————-

IMGP5146                                (uit:Jacob Lawrence: Migration Serie’s , Moma-New York augustus 2015)

Mensen met koffers

Mensen met koffers gaan over de wereld,

van oorlog naar vrede, van honger naar brood.

Vaak zijn ze niet welkom, dan moeten ze terug:

van voedsel naar honger, van leven naar dood.

 

Mensen met koffers, ze reizen per vliegtuig,

ze reizen per ezel, per trein of per vlot.

Ze vluchten voor machthebbers en hun soldaten,

voor beul of tiran, of een andere God.

 

De geur van het gras

dat je grootmoeder maaide,

het wuivende graan

dat je vader eens zaaide.

 

Het kleine verdriet

dat je moeder steeds suste,

haar haar dat zo kriebelde

als ze je kuste.

 

Dat alles was thuis,

dat alles en meer.

Dat alles, dat alles,

dat alles nooit weer.

 

Mensen met koffers gaan over de wereld.

Altijd op de vlucht naar de volgende grens.

Ze vluchten voor tovenaars, reuzen en heksen,

voor duivel en draak – die vermomd gaan als mens.

 

 Uit: Sjoerd Kuyper, ‘Alleen mijn verhalen nam ik mee’ (1998).

————————————————————

merel

Bij het einde van dit jaar en het begin van 2016

een gedicht van Marjoleinde de Vos

geschreven voor de NCRV bij het thema:

‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’

 

Merels ten spijt

Het is wel duidelijk, de merel in de tuin

denkt nooit eens dat hij leeft. Alles is

zoals het is, bekommernis is flauwekul,

hij ziet de kat en weet dat hij de boom

in moet. Dat ziet hij goed.

 

Maar in het gras een mens, die denkt

aan straks en toen, die steeds weer wil

dat alles anders is. De hele aarde nieuw

en liefst de hemel ook want wat er is,

merels ten spijt, is niet echt goed.

 

Een mens heeft vaak geen flauw idee

van hoe het leven moet.

 

 

—————————————–

Een gedicht van Rutger Kopland

bij de nagedachtenis aan het leven en werken

van Rien Verbeek, musicus en organist

van de Protestantse Gemeente Doorn,

en een zeer aimabel mens.

 

Een koraal

Volgens zijn tijdgenoten was Johann Sebastian Bach
een virtuoos organist – hij speelde met
een onnavolgbare ‘Leichtigkeit’

lichthandigheid zou je het kunnen noemen, maar dan zo
licht dat het was alsof het geen handen waren
die speelden

ik vermoed dat ik wel weet hoe het klonk
alsof ik hoor hoe hij het zelf is die daar boven
in deze kerk in die kleine machinekamer
muziek zit te maken

je hoort het eeuwenoude mechaniek, het gekreun
van scharnieren, het geklepper van toetsen
het gekraak van de vloer, het zuchten van wind
hoe er van lucht muziek wordt gemaakt

en er een koraal langzaam door de ruimte zweeft
als een onzichtbare gewichtloze vogel
Leichtigkeit

_____________________________________________

 

IMGP4642

Ronchamps, juli 2014

//

Het licht is rond
Het licht is rond en rolt naar alle kanten
de bergen op en af, de dalen door
de wezens in en uit en langs de planten
stijgt het de bomen in en gaat het alles voor
Waarheen?
Ik vraag dat niet, ik kom ik ga
0mdat mijn handen en mijn voeten,
mijn ogen en mijn hart zo moeten
en ik het licht nu eenmaal zo versta.
Pierre Kemp 1886-1967

stoelen

ter gelegenheid van de week van de poëzie:

Ja,

Liefde, ja er zit altijd een lichaam aan vast                                                                                                              en dat maakt het en maakt het, maakt het

soms lastig. Maar het geeft niet, we zijn                                                                                                                        al zo lang samen dat we ons in elkaar                                                                                                                              hebben

opgeslagen, niet meer zoek niet meer weg                                                                                                         kunnen raken.

Natuurlijk, voorbodes kruipen onder de                                                                                                                     huid, dansen

mee als je danst, rennen mee als je rent,                                                                                                                    hangen

ook op de bank, zitten daar en later gaat                                                                                                                     Haper                                                                                                                                                                                                aan de haal met je dromen, teistert een                                                                                                                      winter

de oude rivier die wil stromen. Maar het

geeft niet en de sfinx die ons het raadsel                                                                                                               opgeeft wie van wie het meest is niks

om je druk over te maken, we houden                                                                                                              elkaar gewoon                                                                                                                                                                              bij de hand en waar de weg ophoudt                                                                                                                          zullen we slapen.

Hester Knibbe


IMGP3991

(Piet Mondriaan, Fundatie Zwolle)

Uitsig op die kade

UITSIG OP DIE KADE

Nouliks vertolkbaar wat hulle my vertel,
spreeus, eksters, meeue, eende, kraaie al
die ywerige dagloners van die wal,
die reier so afgetrokke opgestel.

Ek mis myself steeds minder. Ek bedoel:
as steeds meer buitedinge my gaan boei
dan sintels van inwendige gevoel
tintel dit of ek selfafstotend groei.

Vermindering neem waarneembaar toe. Ek hoop
om te voldoen aan omgekeerde bloei
en leeg genoeg te loop om vol te loop
met wat vanuit hierbuite binnevloei.

Elisabeth Eijbers


SchelpStormluchtBeneden

De zeeschelp in mijn hand
is vandaag op het strand
door de zee neergelegd.
Haar zwijgen zegt
dat de wereld vergaat
en niets bestaat
dan alleen de zee.
Alle wel en wee
is maar vloed en ebbe.
Ik wil niets meer hebben
en leg de schelp weer
neer bij de zee.

A. Roland Holst


Zegenwens voor Iris

                                                                      In jouw hart en in jouw huis                                                                                                                                                     de zegen van God.                                                                                                                                                                         In je komen en in je gaan de vrede van God.                                                                                                                     In je leven en in je zoeken de liefde van God.                                                                                                                      In je einde en je nieuw begin                                                                                                                                                    de armen van God                                                                                                                                                                        om je te verwelkomen en thuis te brengen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s