Vandaag is het de 100e geboortedag van Willem Barnard, de dichter en theoloog
waar ik sinds heel lang mee leef. Ik moest het uit de ochtendkrant lezen,
en meteen weer gaan bladeren.
Hier zomaar één, terwijl de duiven buiten koeren:

Dageraad

De vogels fluiten af  en aan
er breekt een nieuw verlangen aan

het vorige verlangen zakt
in het grondwater van de nacht

alleen de bomen steken diep
hun voeten uit naar waar ik sliep

op takken van verleden tijd
fluiten de vogels in en uit.