kleine belijdenis

Deur dicht,
telefoonstekker eruit
betrokken geneesheer:
‘wij noemen dit dus…
kanker’.

De nacht volgt,
woelt
en slingert me
heen en weer.

Een speelbal
op de golven,
zo’n lichte.

Dan – ineens –
weet ik:
die golven
dragen
de bal ook.

Het tweede
beeld
doet het
eerste
verdragen.

Naar de vloed
van de onbekende
kust

waar ik
de nieuwe dag
vermoed

waar ik
aan zal spoelen.

18 oktober 2019

bal op het water

 

 

 

Een gedachte over “kleine belijdenis

Plaats een reactie