De wereld brandt (gedicht)

De wereld brandt zoals wij branden.

Dit stenen landschap wordt geweld

aangedaan. Het breekt, brokkelt, barst.

Boven de horizon rijzen rookpluimen op.

de geur van verschroeid vlees dringt door

tot in deze kamer, tot in dit bed.

nog gretiger grijpen we elkaar aan.

De geruchten over volksverhuizingen

langs de grenzen van het rijk raken ons.

Raken ze ons? We zeggen van niet,

we zeggen van wel. We kunnen niet

meer doen dan blijven branden, almaar

blijven branden. Kaarsen in kerken.

Mark boog

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s