Gisteren kwam het bericht door dat de Israëlische regering 19 nederzettingen
waar kolonisten zich gevestigd hebben heeft goedgekeurd.
De Adventsgroet van Daoud Nassar van Tents of Nations in deze Advents- en Kersttijd
voeg ik hier toe, omdat die voor ons zo indringend was en blijft.
Hij mag het zeggen:

Beste vrienden,
In deze tijd van Advent bereiden we onze harten voor op het Licht
dat onze vermoeide en gewonde wereld binnenkomt.
In die geest durven we spreken over hoop.
Niet de dunne hoop van wensdenken, maar de diepe levende hoop
die God geeft aan iedereen die weigert zich aan wanhoop over te geven.
Het is de hoop die opkomt als de dageraad na een lange nacht.
De hoop die blijft staan, ook wanneer alle mogelijkheden lijken uitgeput.
Hier bij Tent of Nations is hoop niet alleen een gevoel.
Het is een keuze die we elke dag opnieuw maken.
Het is de moed om op te staan, ook wanneer de omstandigheden zwaar zijn.
Het is de trouw om de aarde te blijven bewerken, bomen te planten
en door eenvoudige, volhardende daden te laten zien dat de duisternis
nooit het laatste woord zal hebben.
We geloven dat God ons de kracht geeft om een hoop te dragen die niet sterft.
Een hoop die diepe wortels krijgt in droge en moeilijke grond.
Een hoop die ons eraan herinnert dat we mensen zijn van de opstanding,
geroepen om leven te brengen, zelfs op plekken vol strijd en pijn.
Advent nodigt ons niet uit tot het gemak van hoop, maar tot de moed ervan.
Echte hoop kost iets. Ze rekt ons hart verder dan we denken aan te kunnen.
Ze houdt ons wakker wanneer we liever zouden slapen.
Ze leert ons vertrouwen op Gods belofte, ook wanneer we de vervulling
nog niet kunnen zien.
Daarom vraagt hoop om geduld. Het is een heilig, actief wachten.
Een wachten dat rust in ons vaste vertrouwen op God:
de God wiens liefde nooit terugdeinst, wiens barmhartigheid nooit opgeeft,
wiens aanwezigheid nooit ontbreekt.
We denken aan de profeet Jeremia. Midden in oorlog en verwoesting
deed hij iets dat niemand begreep: hij kocht een veld.
De toekomst leek onmogelijk, maar hij plantte een belofte in de aarde.
Zijn daad zei met kracht: Gods toekomst is echter dan angst.
Echter dan vernietiging. Echter dan onzekerheid.
Moge deze tijd van Advent onze geest sterken, ons geloof verdiepen,
en in ons allen de liefde en de moed vernieuwen
om te hopen tegen alle hoop in.