In deze week was ik meer dan anders, door een uitvaart die ik moest voorbereiden,
getroffen door het woord , en begrip, ‘stilte’.
Bij de ervaring van de dood is stilte de diepste
beleving, denk ik.
Gisteren sprak de tweede kamer de vraag of er in Gaza sprake is van genocide
(zoals de VN-commissie die geconstateerd heeft).
Het huidige ‘restkabinet’ gaat daar niet in mee.
Waarin dan wel, en tot welke daadkracht leidt dat, vraag je je verebijsterd af?

Bij onze dagopening lazen we de tekst uit het Taizé-rooster:
De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. (Romeinen 8, 26)