Aandacht: Iona

Commitment

Korte reflectie op mijn verbondenheid
met de Iona Community

Wij bidden: Uw Koninkrijk kome
wij leven onderweg daarnaar toe:
in een prachtige maar vaak zo
diep gebroken wereld.
Die draag ik ook in mezelf mee.

Dat maakt me tot ‘vreemdeling
en bijwoner op aarde’;
tot pelgrim, zo je wilt,
op weg naar dat Rijk.

De Iona Community,
haar gedachtengoed en ervaringsverhaal,
mensen en ideaal:
to rebuild community,
bied mij een kader en bron,
een kompas onderweg;
geeft richting,
maar voorkomt geen dwaalweg.

‘Serious people’
die vanuit Keltisch Christendom,
Benedictijnse spiritualiteit
en het Schriftuurlijke van de Reformatie,
in deze wereld willen staan.

Een model voor
actie en contemplatie deelt:
in menszijn, leerling zijn, liturgie, levensweg,
‘heilige onrust’, overgave, aandacht,
van harte schepsel in de Schepping….

En in dit rijk, deze wereld,
die vaak ook zo dubbelzinnig en paradoxaal is
te geloven
dat het goede
dieper gepland is
dan het kwade.

Teun
Doorn, 17 februari ’17

 

IMGP4187

Brexit

Dear Teun

A sleepless night  and the result was what I expected but not what I had hoped for.  This has been a horrible few months – neither side made a clear case and some inflammatory things were said, with lies, on both sides  …. and then the murder of Jo Cox. It was always going to be hard when Murdoch and most of other media were for Brexit.

A consolation is that I am part of an international Iona Community based in Scotland – where every authority voted for remaining in the EU – and with strong regional groups on the Continent. In the Iona Community I will try my best to strengthen our communications with you.

Go well – as we try to make what happens next also go well in our now clearly un-united kingdom!

Kathryn

IMGP5552

To get to Iona

To get to Iona
it takes me
the Underground
three trains
a coach
two ferries
and a fair bit of walking.

To get to Iona
it takes me
sandwiches
coffee
sweets
a bottle of water
and sometimes
on the boat
an egg-and-bacon butty.

To get to Iona
it takes me
timetables
The Guardian quick crossword
a book
a pen and some paper
and whatever magazines
people leave behind them
on the trains.

To get to Iona
it takes me
smiles
conversations
laughter
listening
memories
and often tears.

To get to Iona
it takes me
risks
prayers
work
wonder
minutes and days
and the passing of years.

That’s what it takes me
to get to Iona.

What will it take you? …

Ruth Burgess, from Around a Thin Place: An Iona Pilgrimage Guide, Jane Bentley and Neil Paynter, Wild Goose Publications

2009 Levenstuinen-sectie Park Boswijk- vakantie Sch.Ierland 004

 

Leven met een regel

Het lid worden van de Iona Community ging gepaard met de belofte om me aan de leefregel te houden. Eigenlijk zag ik daar nog het meest tegenop. Dagelijks bijbel lezen en bidden, ja dat gaat wel, want dat deed ik al. Maar het gesprek over het verantwoorden van mijn tijd en mijn financiën was wat anders. En de regel van de ‘belofte van inzet voor vrede en gerechtigheid’: hoe geef je dat vorm en inhoud, meer dan wat je al deed? De laatste regel ging (en gaat) over het gesprek waar je je onderling als leden toe verplicht om over de eerste vier regels met elkaar van gedachten te wisselen.

Inmiddels zijn we zes jaar verder. Ieder jaar schrijf ik in april de ‘leader’ van de Community een brief hoe ik met ‘de regel’ gevaren ben, plus een financieel overzicht van inkomsten en uitgaven en tot welk bedrag ik kom bij de 40% (van mijn vrijwillige bijdragen aan allerlei organisaties), die mijn jaarlijkse bijdrage voor de doelen van de Community betekent. Het schrijven van de brief is nodig om mijn lidmaatschap weer voor een jaar te verlengen. Het is niet vanzelfsprekend dus om van deze Gemeenschap lid te blijven.

Het blijkt verrijkend te zijn om met de andere drie Nederlandse leden ieder jaar in februari ‘tijd te schrijven’ of het huishoudboekje eens precies bij te houden. Het leidt, vanuit het besef dat we ons geld en onze tijd te leen hebben gekregen, tot de bevrijdende ervaring dat je de enige niet bent die worstelt met de keuzes die je maakt. De anderen herkennen je vragen, delen je zorgen en vreugde, en kijken mee als er lastige keuzes gemaakt moeten worden.
Een mooi moment was dat we allemaal tot de overtuiging kwamen dat we een andere bank moesten nemen die meer verantwoord met ons geld om zou gaan. We ontdekten dat de overstap meer mee was gevallen dan we eerst dachten. Zonder ons contact waren we er niet zomaar aan begonnen.

Leven met een regel geeft cement aan je levenshouding: in aandacht, richting, geld en tijd. Het wonderlijke is ook dat het ruimte geeft. Ik vraag me vaak af waar dat in zit: ik vermoed dat het de vrijwillige begrenzing is die je aangaat. Waarmee je van grenzeloze vrijheid (wat dat ook is) die tot richtingloosheid kan leiden, afgeholpen wordt. Al vind ik dat wel negatief klinken.
In onze Nederlandse groep maken we keuzen en afspraken voor de vormen van ontmoeting en wederzijdse verantwoording. Het is een kleine beweging van zo’n 80 heel betrokkenen en 300 emailadressen van ‘volgers’. Wie zich ertoe geroepen voelt kiest voor de verbintenis met de Leefregel. Het is een uitvloeisel van de (dagelijks) uitgesproken belijdende woorden uit onze dag liturgie: wij belijden dat Gods goedheid in ons werkt, en dieper wortelt dan alle kwaad.

 

_______________________________________________________

_DSC1981med

 

Be welcome to Sandy’s Mill Cottage nr.3!

Wie op adem wil of moet komen, en genieten van een vakantie of retraite in een natuurrijke, sfeervolle, omgeving tussen Newcastle en Edinburgh in East-Lothian is van harte welkom. (Bij Haddington, EH41 3SB, Schotland)

Pat Bryden (associatelid) en Peter Millar (lid -en oud warden- van de Iona Community) hebben hun cottage voor je open gesteld. (minimum verblijf: 2 nachten)

De cottage is volledig ingericht met drie slaapkamers voor 6 personen. Een pelgrimspad is om de cottage heen uitgezet voor een meditatieve wandeling. Achter het huis is een mooie, royale tuin.

De prijzen die berekend worden zijn:

GBP 60, voor 24 uur en 1 persoon

GBP 75, voor 2 personen

GBP 95, voor 4

GBP 105, voor 6

kinderen: vrijgesteld.

Een week: GBP 550,-

Wie minder vermogend is kan gebruik maken van een zekere korting, dit in overleg.

contact: Pat Bryden: patb@gn.apc.org

Peter Millar: ionacottage@hotmail.com

_DSC2008med

————————————————————-

DRAFT  5

One day, one day…

the broken hearts will be healed:

and those who are weighed down

shall see the mist lifting.

One day, one day…

those who cry alone

will find a friend,

and the weary will be held in strong hands.

One day, one day….

battered souls will dance again:

the hungry will find food,

and the silenced will speak.

For one day, perhaps today…

all shall know

that  healing  is flowing like a stream

and that upon us

are eyes that are gently smiling

and lips that are calling our name.

Peter Millar august 2015


Meditatief bij de wild goose, Abraham op weg en de 4 ‘P’-s

IMGP4187

Het symbool van de Iona Community is een wilde gans.

Geen tamme vredesduif, geen hanig haantje, geen welgedaan

kippetje en geen spiedende adelaar,

maar een wilde gans.

Wilde ganzen zijn altijd onderweg.

Je hoort ze in de lucht praten met elkaar,

ze vliegen samen, dan is hun bereik 70% meer,

en als er een ziek wordt wachten twee bij haar..

Ik vind dat een mooi symbool, die gans,

ook voor onze geloofsweg in een weerbarstige tijd.

Hoe is die tijd te typeren?

Ik moet denken aan het gedicht dat de Poolse dichteres

Wislawa Szymborska schreef vlak voor de eeuwwisseling:

hij zou beter zijn dan de vorige eeuwen, onze twintigste.

Dat kan hij niet meer waarmaken,

zijn jaren zijn geteld, zijn tred is wankel, zijn adem kort.

Er is al teveel gebeurd wat niet had mogen gebeuren,

en wat had moeten beginnen, is niet begonnen.

..

Bepaalde rampen zouden nooit meer plaatsvinden,

oorlog bijvoorbeeld, en honger enzovoort.

De weerloosheid der weerlozen,

het goede vertrouwen en dergelijke

zouden worden gerespecteerd.

Wie vreugde uit de wereld wilde putten,

staat nu voor een taak     die onuitvoerbaar is.

Domheid is niet komisch         wijsheid is niet vrolijk.

De hoop is niet meer dat jonge meisje et cetera, helaas.

 

God zou eindelijk gaan geloven in een mens

die goed en sterk is,

maar goed en sterk   zijn nog altijd twee mensen

Een visionair gedicht ook voor onze eenentwintigste eeuw!

Het komt in alle weerbarstigheid en wanhoop opnieuw aan

op geloof, hoop en liefde zou je kunnen zeggen.

door het geloof zegt de briefschrijver van de Hebreëenbrief.

‘Door het geloof’ dat is het trefwoord dat steeds weer klinkt in

dit hoofdstuk, ook als het om Abraham gaat.

Wat houdt dat geloof in?

Het is, zo zegt onze briefschrijver, de zekerheid van de dingen

die men hoopt en bewijs van de dingen die men niet ziet.

Nu is dat voor veel van onze tijdgenoten, en ook wel voor

onszelf niet veel bijzonders.

Want de mens, zeker de moderne mens, ziet liever wat voor

ogen is, en zeker niet zijn of haar zekerheid bouwen

op zoiets onzichtbaars, zoiets vaags als verwachtingen of

hoop.

Velen zoeken naar een ander soort vastigheid of houvast

in het leven dan dit soort geloof.

Dan is het de vraag hoe Abraham toch door het geloof op weg

is gegaan, zonder te weten hoe of waar hij uit zou komen.

Hij is niet door een soort donderslag bij heldere hemel

geroepen.

Er wordt zelfs eerst verteld dat het zijn vader Terach

was die zijn gezin op reis deed gaan.

Het lijkt er op dat Abram door dit gebeuren heen een stem

heeft gehoord. Iets van Gods bedoeling met zijn leven op het

spoor kwam.

Je zou kunnen zeggen: de harteklop van God vernam,

waar hij wel naar moest luisteren.

In het dagboek van de toenmalige secretaris generaal van de

Verenigde Naties, Dag Hammerskjold, werd zoiets gevonden:

‘Ik weet niet Wie – of wat – de vraag stelde. Ik weet niet

wanneer hij gesteld werd. Ik herinner me zelfs niet dat ik

geantwoord heb. Maar er is een moment geweest waarop ik

‘ja’ antwoordde aan Iemand – of iets- en sinds dat uur was ik

er zeker van dat het bestaan een betekenis heeft en dat

daarom mijn leven in zelfovergave een doel had.’

door het geloof

Van zondag op zondag, dag na dag, zijn we hier op zoek naar

die zelfovergave, waarin we door Abraham en later in het

bijzonder door Christus zijn voorgegaan.

Het ‘keltisch christendom’, de benedictijnse spiritualiteit en het

Bijbelse getuigenis van de Reformatie zoals de Iona Community

dat opgepakt heeft helpt ons om dichter bij die harteklop van

God te komen, en daarmee in zelfovergave te groeien, vaak

tegen de stroom van de tijd en onszelf in.

Ik noem u vier thema’s die in deze spiritualiteit extra aandacht

krijgen, die allemaal met de letter p beginnen:

de P van ‘presence’, presentie: de aanwezigheid van God in de

schepping is een uitgangspunt.

Je verwonderen over de schoonheid en onvoorspelbaarheid

van de natuur, maar ook van de mens.

God is dichterbij dan mijn adem.

Wat er ook gebeurt: God surprises us always, is anders

dan wij denken kunnen.

Misschien is deze p van de Presence, wel de moeilijkste voor

ons; door de secularisatie leven we in een tijd van problemen

waar een oplossing voor moet zijn, en niet meer in een tijd

van het geheim, het mysterie, waaraan we ons kunnen

toevertrouwen.

In de volgende ‘p’  wordt dat tot uitdrukking gebracht: in de

poetry. God is niet te vangen in denksystemen,

maar wordt weerspiegeld in liederen, beelden, gedichten,

kunst, zegenspreuken, brieven…. Vandaar dat bijvoorbeeld

de psalmen in deze traditie veel aandacht krijgen.

En de derde ‘p’ is die van de pilgrimage: pelgrimage. Een

thema dat juist in onze tijd weer veel aandacht krijgt.

We hebben geen vaste verblijfplaats op aarde, maar zijn altijd

onderweg naar iets anders: het rijk van God.

We zijn sterfelijke wezens, al willen we dat graag anders

zien, daarom zijn we op aarde vreemdelingen en bijwoners,

en dat wordt gesymboliseerd in onze levensreis.

Een levensreis die soms in een reis die je denkt te moeten

maken om weer verder te kunnen gestalte krijgt.

Je hoeft daarvoor trouwens niet naar Iona te gaan, of naar

Santiago te wandelen of fietsen: het gaat om de instelling om

jouw vastigheid los te laten, en dat kan ook hier in de kerk of in

de stilte van je kamer. Het is ook de innerlijke reis gericht op

liefde, schoonheid en vrijheid.

In de laatste ‘p’ gaat het over iets dat veel mensen die juist op

zoek zijn naar iets nieuws, fijns en harmonieus en dat overzee

in Schotland hopen te vinden storen kan: penitence, of boete:

doordat we als schepsels het beeld van God zijn, zijn eerste

liefde, hebben we ook verantwoordelijkheid naar elkaar en naar

de schepping toe.

We kunnen dan in de fout gaan. En daar gaat het om: of je die

fout onder ogen wil zien en mogelijk corrigeren.

Zonde is zo geen abstract begrip, maar huiswerk.

Iedere dag opnieuw kun je weer aan het werk om je

verbondenheid met de schepping en de Schepper opnieuw te

zoeken.

Niet gestempeld door gisteren, maar uitgenodigd door vandaag

om te worden als wie je bedoeld bent. En als dat vandaag niet

lukt of onmogelijk is, mag je het morgen toch opnieuw

proberen.

Inzet voor elkaar, voor vrede en gerechtigheid, het koninkrijk

van de liefde.

door het geloof

zo mag je je weg gaan.

In het concrete leven want daar is God te vinden.

Bevrijd en geinspireerd door Jezus,

die als geen ander onze ogen open maakt voor waar de

harteklop van God over gaat.

Voor ieder van ons een plaats aan de tafel van Gods liefde.


 2009 Levenstuinen-sectie Park Boswijk- vakantie Sch.Ierland 027

In mei 1997 kwam ik voor het eerst in contact met de Iona Community, dankzij een tip van Gerke van Hiele, doopsgezind predikant in Wageningen. Ik studeerde die dagen over het woord verlangen. Het liep voor geen meter: ‘waarom ga je niet een week naar Iona?’ ‘ Waar ligt dat: Griekenland… ergens in de VS?’  ‘Nee, in Schotland is een Abdij waar je een week kunt zijn.’ Het werd een indringende week: de reis, de mensen, de natuur, het snel wisselende weer. De dagelijkse liturgie met twee diensten om 9.00 en 21.00uur, de Pilgrimage, een boottocht naar Staffa, corvee,  de thema’s en de gesprekken: het deed me heel goed. Ik vond weer vaste grond onder m’n voeten: je bent hier een stipje in de tijd, maar je voelt dat je deel uit maakt van een eeuwenoude geschiedenis. De wonderlijke lichtval op een winderige middag ‘klopte als een specht aan m’n gehoorbeen’ (uit een lied van Huub Oosterhuis). Je kunt het niet meer ontwijken.

Eén van de gevolgen van deze reis was de oprichting in 2002 van de Nederlandse Ionagroep. Als je http://www.Ionagroep.nl intypt kom je bij de meest actuele informatie terecht over de activiteiten in Nederland. De Internationale site biedt informatie over de Centra in Schotland, de publicaties en de activiteiten voor Vrede en Gerechtigheid waar de Comunity zich voor zinzet.


Iona abbey

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s